从前有个人叫张三,喜欢自作聪明。他积攒了三百俩银子,心里很高兴,但是他也很苦恼,怕这么多钱被别人偷走,不知道存放在哪里才安全。 他捧着银子 想来想去,最后终于想出了自认为最好 的方法。 所以在晚上,  他偷偷的在墙角挖了一个坑,悄悄把银子埋在里面。 埋好后,他还是不放心,害怕别人怀疑这里埋了银子。他又想了想,终于又想出 了一个办法。他回屋,在一张白纸上写上"此地无银三百两"七个大字。 然后,出去贴在坑边的墙上。他感到这样是很安全的了,便回屋睡觉了。 但这件事让他的邻居王二知道了,就想去偷他的银子,但又害怕张三知道是他偷的,所以在他 偷走有银子后, 又在那里写了一句“隔壁王二不曾偷 ”。 所以,这个故事来比喻自作聪明,想要隐瞒,掩饰所干的事情, 结果反而更加暴露明显了。
 
 
 
                   สมัยก่อนมีคนคนหนึ่งชื่อว่า จางซัน ชอบถือว่าตนฉลาด เขาสะสมเงินไว้สามร้อยตำลึง ในใจยินดีนัก แต่เขาก็รู้สึกเป็นทุกข์ กลัวกว่าเงินมากขนาดนี้จะโดนคนขโมยไป ไม่รู้จะนำไปเก็บไว้ที่ไหนถึงจะปลอดภัย เขาประคองเงินมา คิดไปคิดมา สุดท้ายก็คิดวิธีที่ตนคิดว่าดีที่สุดออกมา ดังนั้นในตอนกลางคืน เขาแอบไปเจาะโพรงไว้ที่มุมกำแพง ค่อยๆนำเงินฝังลงไปข้างใน ฝังเสร็จแล้ว เขายังไม่วางใจ กลัวว่าจะมีคนสงสัยว่าที่นี่ฝังเงินเอาไว้ คิดไปคิดมา ในที่สุดเขาก็คิดออกวิธีหนึ่ง เขากลับไปที่บ้าน เขียนอักษรตัวโตลงไปบนกระดาษสีขาวเจ็ดตัวว่า “ที่แห่งนี้ไม่มีเงินสามร้อยตำลึง” หลังจากนั้นเขาจึงไปแปะไว้บนกำแพงด้านที่มีโพรง เขารู้สึกว่าแบบนี้แหละปลอดภัยที่สุดแล้ว จึงกลับบ้านไปนอน แต่ด้วยเรื่องนี้ทำให้หวังเอ้อเพื่อนบ้านของเขารู้เรื่องเข้า ก็เลยอยากจะไปขโมยเงินของจางซัน แต่ก็กลัวว่าจางซันจะรู้ว่าเขาขโมย หลังจะที่ขโมยเงินไปแล้วจึงเขียนแปะไว้หนึ่งประโยคว่า “หวังเอ้อบ้านตรงข้ามไม่เคยขโมย” ดังนั้น นิทานเรื่องนี้เปรียนเทียบถึงการถือว่าตนฉลาด อยากจะปิดบังเรื่องอำพรางเรื่องที่ทำไปทั้งหมด ผลลัพธ์กลับยิ่งเปิดเผยความให้ชัดเจนยิ่งขึ้นไปอีก

Comment

Comment:

Tweet