มาเรียนที่กวางโจวครบเทอมแล้วค่ะ เจอเรื่องต่างๆมากมาย ได้ตัดสินใจอะไรหลายๆด้วยตัวเอง แล้วรู้สึกดีมาก ทั้งนี้และทั้งนั้นต้องกอดปะป๊ากะมามี้แน่นๆ ที่ส่งยู้มาเรียนที่จีน ตอนแรกที่สมัครเรียนเอาเอง ก็วิตกมากมายว่าจะสมัครสำเร็จหรือเปล่านะ เพราะไม่ได้ติดตัวกับตัวแทนอะไร ส่งเมล โทรศัพท์ไปติดต่อเขาเอาเอง ก็มั่วๆจนผ่านได้ ดีใจมีคนฟังเรารู้เรื่อง ฮ่าๆ ถึงจะไม่คล่องก็เหอะ จนในที่สุดก็ได้ออกเดินมาจากสนามบินสุวรรณภูมิ แต่แบบว่ามีเรื่องไม่คาดคิด ลืมกระเป๋าไว้ที่บ้านใบนึง โอ้แม่เจ้า ต้องรีบต่อสายไปที่บ้านให้แท็กซี่เอากระเป๋ามาให้ทันก่อนปิดเกต เรียกได้ว่าขอร้องพี่สาวตรงที่ชั่งประเป๋าน้ำหนัก ได้โปรดรอก่อนนะคะ ทันแบบเฉียดฉิว เฮ้อ

            มาถึงช่วงบ่ายๆ ออกมาก็ไม่หนาวแฮะ กวางโจว รีบวิ่งไปซื้อซิมโทรศัพท์ ซื้อในสนามบินแพงอ่า ร้อยหยวนแน่ะ แต่มันจำเป็นเลย ออๆก็ได้วะ ออกมาจะนั่งแท็กซี่ไปมอจี้หนาน หัวเหวินเสวียเยี่ยน ตอนออกมาคือแท็กซี่มีแบบมาออกรอคน เราก็ไม่ค่อยเรื่อง เอาที่อยู่ให้ด้วยบอกว่ารู้ไหม เค้าก็บอกรู้ๆแล้วเข็นรถเราไปเฉยเลยอ่าวเฮ้ย ชักทะแม่ง วิ่งตามไป มันโชว์บิลให้ดู เหมาไปนะสี่ร้อยหยวน ไอ้...คือถามหลายคนแล้วเขาบอกร้อยกว่าหยวน อีนี่เอาราคาเกือบสามเท่า เลยรีบแย่งรถเข็นกลับมา เข็นหนีมัน แม่งตามไม่เลิก จนกระทั่งมาเจอเป็นที่ต่อคิวรอเเท็กซี่ แต่เห็นช้าไปหน่อย ดีนะไม่โดนสี่ร้อย แต่มิเตอร์ติ๊ดเร็วมาก ไม่กี่วิ ติ๊ดๆๆๆ ติ๊ดละหยวนเลยนะ เสี้ยววินาทีละห้าบาท เห่อๆ สุดท้ายก็มาถึงโรงแรมข้างๆมอนั่นแหละจองไว้สองวัน กว๋อเม่าจิ่วเตี้ยน มีอีกโรงแรมรามาด้า อันนี้แพงหูฉีก เดินไปไม่ถึงห้านาทีถึงมอแล้ว มาถึงไม่มีอะไรจะกิน หาที่กินข้าวไม่เจอ เลยพาแม่ไปเป่ยจิงลู่เดินๆ ไปกินเคเอฟซี ไปกินกันไกลเหลือเกิน  พอวันไปจ่ายตังค์ก็วุ่นวายมาก แต่เราแบบไปคนแรก มันมายุ่งไอ้เรื่องตรวจสุขภาพเนี่ยแหละ ก็เพราะเคยถามที่ไทยตอนไปทำวีซ่าว่า มาเรียนแค่เทอมเดียวไม่ต้องตรวจสุขภาพ มาถึงนักเรียนใหม่จับตรวจทุกคนเลย เพื่อ.... ก็บอกเขาไปว่าถามที่เมืองไทยเขาว่างี้ เขาก็บอกงันตอนไปครวจที่โรงพยาบาลวันรุ่งขึ้น ไปคุยกะเจ้าหน้าที่เอง โห่ เราพูดได้ซะไม่มี วันต่อมาไปรอหน้าห้องพยาบาล มาถึงโดนจับฉีดยา ยาไรวะเนี้ยย โดนกันถ้วนหน้า ป่านนี้ยังไม่่รู้เลยว่าฉีดทำไม งง แล้วก็นั่งรถไปโรงพยาบาลืไปตรวจสุขภาพ

ไหนบอกจะคุยก่อน อิฉันไม่ทันได้เอ่ยปาก โดนจับคิดตังค์เรียบร้อย สี่ร้อยกว่าหยวน แม่เจ้า เอาวะตรวจก็ตรวจ เดินวนรอบหลายห้องเลย ตรวจนู่นนี่่นั่น มากมาย ตอนโดนเจอเลือด แล้วเห็นเลือดเข้าไปอยู่ในเข็มฉีดยา โอววว เลือดเรา แด๊ง แดงงง..... ก็ถือว่าตรวจเร็ว แต่จนกระทั่งเรียนจบแล้วยังไม่เคยได้ยลผลตรวจเลย เหอๆๆ

           วันนั้นได้เพื่อนอินโดเพียบ ที่นี่คนอินโดเยอะมากกกกกก คนไทยรองลงมา ห้องเรียนเราสามสิบกว่าคน อินโดปาเข้าไปครึ่งห้อง ไปกะเพื่อนอินโด เขาก็พูดอินโดกัน จนได้มาหลายคำเหมือนกัน  วันที่ไปสมัครเจอสองสาวอินโด พาไปห้างเซ้นจูรี่ซื้อข้าวของ น่ารักมาก คนอินโดอัธยาศัยดี น่ารัก ช่วยเราเต็มที่พาไปหาห้องเช่าด้วย ตรงประตูซีเหมิน อาอี๊แกคิดวันละร้อยหยวน ก็ถูกกว่าโรงแรมเยอะอ่า ก็เลยขนของจะโรงแรม โดยการเรียกแท็กซี่ ซึ่งแท็กซี่ทำหน้างง ว่าใกล้แค่นี้จะนั่งทำไม ไม่ใช่อะไร ข้าวของมันเยอะ ลากเองงไม่ไหว แต่เขาก็ใจดีนะช่วยๆกันไป พาไปอ้อมกลับรถ มาเข้ามอ เรากะแม่ข้าวของรวมกันหกสิบโลค่ะ ของกินทั้งนั้น แม่กลัวเราอ้วนเลยแบกปลากระป๋องมา กินได้จนสิ้นเทอมเลยคิดดู หนักสุดๆห้องที่หอเราเป็นห้องเดี่ยว เทอมละหกพันสองร้อยหยวน ถือว่าแพง ถ้าเทียบกะหอนอกที่ห้องกว้างแกว่าเยอะ แต่ว่ามันสะดวก หุหุ เรียนแปดโมง สายมันทุกวัน ไม่ตื่น

ไว้มาเล่าต่อภาคสอง

 

Comment

Comment:

Tweet

bad guy.
miss.Yodkhwan khuntiyu
sakonnakhon.

#4 By aom (27.254.29.18|27.254.29.18) on 2015-09-12 11:29

อ่อออออออ

เย้ย
ยังไงก็
ส่งอีเอ็มเอส
มาหาหน่อยนะคะ
อยากคุยจังเยย cry cry cry

#3 By ★'BeRry SaMa'★ on 2010-07-04 13:53

เย้ยยยยยยยยยยยยยยย
อยู่กว่างโจวเหรอคะ

เราอยู่ หัวกงค่ะ
ได้ไปงานมิตรสัมพันหรือเปล่าคะๆๆๆ

#2 By ★'BeRry SaMa'★ on 2010-07-04 00:10

ยินดีด้วยนะคะ ขอให้มีความสุขกับการเรียนค่ะsad smile confused smile

#1 By peewa 丕娃 on 2010-07-03 23:29