รอยยิ้มของแม่

posted on 25 Sep 2007 20:13 by yu2529

ติกันตามสบายเลยค่ะ ขอบคุณที่เข้ามาวิจารณ์ค่ะ

รอยยิ้มของแม่

ถึงตอนนี้ฉันถึงเพิ่งเข้าใจความรู้สึกของคุณแม่ในเวลานั้น

จำได้ว่าตอนที่พ่อเป็นเสมียนในชนบท ในบ้านมีแขกทยอยมาไม่ขาดสาย กระทั่งพ่อไม่ได้ทำ

งานเป็นเสมียนแล้ว แขกก็ลดลงเป็นธรรมดา ที่บ้านอาศัยเพียงเงินเดือนของพ่อในการประคับประคองครอบครัว ตอนนี้จู่ๆก็ไม่มีเงินเดือนของพ่อแล้ว ฐานะทางบ้านก็อัตคัตขัดสนเป็นอย่างมาก พ่อกลับสบายอกสบายใจ ไม่มีงานก็ไม่มีภาระ แบกจอบเสียมแล้วมุ่งหน้าเข้าทุ่งนาไป แต่ว่าอาศัยเพียงเท่านั้นไม่สามารถรับมือกับค่าใช้จ่ายทางบ้านได้ ครั้นแล้วพ่อก็เกิดความคิดที่จะไปตั้งแผงขายของ

ริมถนน

ไม่ทราบว่าแม่เขาได้พิจารณามานานเท่าไรแล้ว ด้วยความกล้าหาญ ถึงได้ตัดสินใจลงไป ในเวลานั้นแม่อายุได้36ปี ที่บ้านตายายแม่เป็นลูกคนสุดท้อง ก่อนหน้าที่จะแต่งงานกับพ่อ ก็ถูกเอาอกเอาใจมาตั้งแต่เล็ก แล้วจะให้แม่โยนไอ้ความหยิ่งนั่นทิ้งไปได้อย่างไรกัน จะให้ไปตะโกนขายของตามท้องถนนน่ะหรือ? ฉันไม่รู้เลยจริงๆ

แม่เคยขายข้าวของอยู่หลายอย่าง น้ำมัน ผัก ผลไม้ อาหารจานด่วน ซาลาเปา ฉันจำเรื่องที่ลึกซึ้งที่สุดได้เรื่องหนึ่ง มีหนหนึ่งแม่ขายผลไม้ ไม่ระวังทำผลไม้ช้ำไปหลายลูก แม่ไม่อยากจะขายไปในราคาถูก ก็เลยเอากลับบ้านมาให้ฉันกิน ในเวลานั้นฉันยังไม่รู้ความ กินผลไม้ไปก็คิดไปว่า ถ้าทุกวันแม่ทำผลไม้ช้ำหลายๆลูก ก็คงจะดีมากเลยล่ะ!

ตอนนั้นแม่ไม่ได้ทานเลย เพียงแค่มองฉันทาน แม่พิงประตู ยิ้มให้ฉัน รอยยิ้มนั้นเหมือนกับกำลังปลาบปลื้มใจ ทว่าก็ไม่ใช่ เหมือนกับกำลังขวยเขิน แต่ว่าก็เหมือนเพียงบางส่วนเท่านั้น จนกระทั่งบัดนี้ ฉันโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว พยายามดิ้นรนในสังคมที่เป็นอยู่ ถึงได้เข้าใจถึงรอยยิ้มนั้นบ้าง มันเป็นอารมณ์ไหนกันนะ ! วันเวลาผ่านไป ทุกครั้งที่นึกถึงรอยยิ้มนั้น ใจก็มักจะเต้นไม่เป็นส่ำ ควบคุมตัวเองไม่ได้ แล้วน้ำตาก็ไหลลงมา ฉันพูดกับตัวเองว่า ขยันเข้าไป เพื่อแม่ เพื่อรอยยิ้มนั้นของแม่!

ดูเหมือนว่าฉันได้รับอิทธิพลมาจากแม่ ตั้งแต่เด็กฉันก็มีความหยิ่งในเกียรติของตัวเองเป็นอย่างมาก เข้มแข็งยิ่งกว่าใคร ฉันเดินเข้าสู่สังคม อาศัยความเข้มแข็งเอาชนะอุปสรรคทั้งปวง ทว่าก็เพราะไอ้ความหยิ่งในเกียรตินั่นแหละที่ทำให้โอกาสหลุดลอยไปครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันยิ่งทวีความศรัทธาในตัวแม่ยิ่งขึ้น แม่ยืนอยู่ที่ถนนใหญ่ ตะโกนเร่ขายของ เพื่อเงินหนึ่งสองเหมาแม่ตะโกนจนหน้าแดงก่ำ ฉันคิดว่าถ้าหากฉันอยู่ในสถานการณ์แบบแม่อย่างนั้น ฉันจะมีความกล้าที่จะไปยืนตะโกนเร่ขายของที่ถนนหรอ? ถึงที่สุดแล้วฉันคงทำไม่ได้เท่าขั้นที่แม่ทำหรอก! 

ตอนนี้ฐานะเศรษฐกิจทางบ้านดีขึ้นแล้ว พ่อแม่ลงทุนเงินก้อนหนึ่ง เปิดร้านขายซาลาเปา การค้าขายถือว่าไม่เลว ทุกวันผ่านไปอย่างมั่นคง แต่ที่น่าเสียดายคือ การที่ไม่ได้เห็นรอยยิ้มนั้นของแม่อีกแล้ว

ฉันไม่รู้ว่าควรจะดีใจหรือว่าเสียใจดี?


edit @ 2007/09/28 17:38:56

Comment

Comment:

Tweet

น้องยู้จ๊ะ อาเฮียบีเป็นคนพูดตรงๆ แต่เรารู้กันว่าไม่อ้อมค้อม แต่ถ้ามีคนพูดตรงๆทุกคน น้องยู้อาจแย่นะ..งั้นพี่ขอพูดแบบใสบ้างขุ่นบ้างนะคะ..

1.น้องยู้แปลได้ขนาดนี้ ทั้งๆที่ไม่ใช่มืออาชีพ พี่ถือว่าสุดยอดแล้วล่ะค่ะ

2.แต่ว่ายังมีหลายข้อความที่อ่านแล้วทะแม่งๆนะคะ (นิดหน่อยน่ะ อย่าท้อนะ ต้องเอาข้อผิดพลาดมาแก้ไขค่ะ สุ้ๆ)

เช่น ถ้าเป็นพี่ๆจะใช้ประโยคตอนต้นๆนี้ว่า..

"มีเพียงเงินเดือนของพ่อที่ช่วยประคับประคองครอบครัว..." (ไม่ทราบศัพท์จีนคำนั้นอ่ะ)

น้องยู้อาจใช้วลีต่างๆมาทำให้ประโยคนั้นฟังดูนุ่มขึ้นก็ได้นะคะ เช่น และแล้ว, เมื่อครั้งก่อน, ครานั้น, ถึงกระนั้นแล้ว, ทันใด, โดยพลัน, ทั้งนี้ทั้งนั้น, ช่างกระไร, มิทราบว่า, จากนั้น, ว่าไปแล้ว..ฯลฯ

เช่นตอนท้ายอีกอันนึง.."ตอนนี้ฐานะทางบ้านเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นแล้ว(หรือ..ใช้คำว่าตามลำดับ)..พี่ก็ไม่ทราบว่าพี่จะใช้ได้ดีหรือเปล่า แต่อ่านแล้วรู้สึกว่า มันไม่ลื่นหู ไม่สละสลวยอ่ะค่ะ


อย่าว่ากันนะคะ วันนี้พี่ขอพูดตรงๆเหมือนเฮียบีนะคะ ติเพื่อก่อจ๊ะ


แต่อย่าท้อนะ เกิดมาต้องสู้ค่ะ

"นักเขียนใช่ว่าจะเขียนเก่งในวันเดียว อาจเคยถูกโดนดองผลงานมามาก กว่าจะมีวันนี้"

#4 By พี่รัตน์ (125.27.253.74) on 2007-09-28 16:07

ง่ะ ขอบคุณสำหรับคำวิจารณ์ค่ะ จะไปปรับปรุงอย่างแรง เฮ่อ--..

#3 By yu on 2007-09-26 20:22

พูดตรงๆ อย่าโกรธนะ แต่ยู้คงรู้ว่าพี่เป็นคนพูดจาขวานผ่าซาก
ผลงานชิ้นนี้ บก.เฮียบี เขวี้ยงทิ้งลงตะกร้าไปเรียบร้อยแล้ว


ถ้าเรื่องแต่งเอง หรือแปลเอาสนุกก็ไม่มีปัญหาอะไร ภาษาวัยรุ่นดี อ่านรู้เรื่องได้ แต่ถ้าส่งอาจารย์ เรียบเรียงใหม่ทั้งหมดเหอะ คิดว่าถ้าเป็นอาจารย์แม่ (สุนีย์ สินธุ) คงไม่ชอบแนวนี้

พยายามคิดว่าไม่ใช่งานแปล ยังอ่านไม่ค่อยจะไหลลื่นเลยอ่ะครับ... แต่ก็นะ ภาษาจีนลงหม้อไปหมดแล้ว ไม่รู้คำดั้งเดิมมันเป็นเช่นไร แบบ ดูเหมือนว่าของยู้มันเท่ากับ seem like อะไรทำนองนี้หรือเปล่า


แต่พี่เดาภาษาต้นฉบับไม่ออกจริงๆนะ ตรงพ่อกลับกล้าได้กล้าเสีย ไม่มีงานไม่มีภาระ สลับที่กันหรืออะไรยังไง

ถ้าต้นฉบับมันเป็นอย่างนั้นล่ะก็...

ปรึกษาอาจารย์ หรือไม่ก็ลุยไปทั้งแบบนี้เลย เพราะยู้บอกให้มาตรวจพี่เลยตั้งใจติ คนอื่นอาจจะบอกว่าดีก้ได้ หุหุ

เป็นกำลังใจให้ห่างๆนะ

สู้เค้าน้องรัก

#2 By Here Be.๛๛๛๛ on 2007-09-26 03:41

เปนเรื่องที่ลึกซึ้งมากๆ...

#1 By 【 Shin_kt 】 on 2007-09-25 20:59