ทีเรารู้อะไรเรายังบอกมัน ปราถนาดีสุด แล้วสุดท้ายพอมันรู้อะไรไม่เคยบอกเราเลยเห็นเราเป็นแค่คนป่วยคนนึง เง็กๆทำอะไรไม่ได้ เฮอะ ทีอยากรู้อะไรก็เอาแต่ถามๆๆๆๆๆจะเอาให้ได้ ทีเราถามก็บอกไม่รู้ๆๆๆๆอย่างเดียว เห็นแกตัวมาก ทนไม่ไหวแล้วเรายิ่งเป็นโรคเครียดอยู่ด้วย เดี๋ยวระเบิดอีกคราวนี้ไ ม่ต้องไปทำงานกันพอดี โอ๊ยเครียด ไอ้เพื่อนบ้า

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ปล่อยวางแล้วเลิกคบ จบ

#1 By ป้าแดง underground on 2007-08-02 21:17

จะเครียดทำไม? ก้อยิ้มเข้าไว้
ในชีวิตเรายังต้องเจอคนอีกมากมายนะ
อาจต้องเจอคนที่ไม่ดีกว่านี้อีกทำใจยอมรับซะ...เราก้อโดน

#2 By ~^0^MewYnc-*-~ on 2007-08-02 22:12

ตอนนี้พี่ก็ป่วยอ่ะ เป็นโรคทรัพย์จาง...เฮ้อ เ ค รี ย ด


คบคนพาลจริงใจก็ไม่ผิด
คบบัณฑิตไม่จริงใจก็ไร้ผล

เรื่องเพื่อนนี่สำคัญนะ แต่งดออกเสียงละกัน ไม่ถนัดเรื่องเพื่อนผู้หญิงวัยสะรุ่น ตอนแรกว่าจะตอบเหมือนคนข้างบน แต่เหมือนจะตอบไปแล้วหลายทีว่าวันข้างหน้าต้องเจออะไรที่มันยุ่งยากส์กว่านี้หลายเท่านัก เพราะงั้นไม่พูดแล้วดีกว่า


อาเฮียว่ายู้ ทำใจเหอะ ฝึกใจให้ปลงๆ แบบมองให้มันเป็นเรื่องธรรมดาไปเลย จะได้ไม่ต้องเครียด สุขภาพสำคัญที่สุด แต่มันก็ทำยากส์อ่ะนะ เพราะพี่ยังทำไม่ได้เลย I want to change the world

ก็ต้องสู้ต่อไป
สู้กันต่อปายยยย

#3 By Here Be.๛๛๛๛ on 2007-08-03 03:17

ทุกความเห็นตามข้างต้นคือ คำตอบสุดท้ายจ๊ะน้องยู้ ถูกต้องที่สุด

ชีวิตเรา สุขภาพเราสำคัญที่สุดนะคะ

พี่เป็นคนหนึ่งที่โรครุมเร้าหลายโรคมากมาย แต่กำลังใจของพี่คือ พ่อแม่พึ่น้องสามีและสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของพี่คือ ลูก ค่ะ พี่จะต้องทำทุกอย่างให้ตัวเองอยู่รอดปลอดภัย แข็งแรง สดใสที่สุดเท่าที่จะทำได้ คนที่ป่วยมากแบบพี่ยังกระเสือกกระสนที่จะปล่อยวาง และพยายามมองเรื่องใหญ่ให้เป็นเรื่องเล็กเสมอ

แต่การที่น้องยู้เครียด โกรธ โมโห มันเป็นการทำร้ายตัวเอง และต่อไปจะเกิดโรคอื่นๆตามมาด้วยนะคะ เพื่อนคนนั้นก็ยังคงสดใส ร่าเริง ไม่ได้มารับรู้ความเครียดที่ก่อให้เกิดแก่เราเลย จริงอยู่เพื่อนไม่น่าทำนิสัยไม่ดีกับเรา แต่คนเรามันร้อยพ่อพันธุ์แม่ มีทั้งดีและไม่ดี อย่างไรเสียเราก็ต้องเจอะเจอคนรอบด้านที่หลากหลายนิสัย ฉะนั้นเราต้องมองข้ามข้อเสียของเพื่อนคนนั้น แล้วเราจะสบายใจนะคะ การหมกหมุ่นกับสิ่งเร้าที่ทำให้เราเครียด มันบั่นทอนสติสตังค์เรา

เราคุยทางเอ็มกันบ่อยนี่นาว่า "เราต้องรักชีวิตเรามากๆ ไม่มีใครรักเราเท่าตัวเรานะคะ ที่สำคัญ จงยิ้มเยอะๆ ยิ้มสู้กับสิ่งเลวร้ายทั้งปวง ชีวิตวัยสาวเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น น้องยู้ต้องเจอกับปัญหาที่ทำงาน ปัญหาครอบครัว(อาจเกิดขึ้นแต่ไม่ใช่เรื่องใหญ่ถ้าทุกคนเอาใจเขามาใส่ใจเราดูแลใจกัน) ปัญหาลูกเต้าที่ต้องเลี้ยงให้ดีมีคุณภาพ ปัญหาเงินทองที่หาให้ตัวเองและหาเผื่อไว้ให้ลูกอีก

เอากายและใจเก็บไว้ให้คนในครอบครัวได้อยู่ดูแลกันนานๆดีกว่า เราเจ็บ ไม่มีใครเจ็บด้วย เชื่อพี่นะคะเด็กดีเด็กน้อย

พี่ชื่นชอบน้องยู้ที่เก่ง และผ่านมาจนทุกวันนี้ อย่างน้อยจงหัวเราะดังๆให้กับตัวเองที่ คนอื่นเก่งสู้เราไม่ได้สักนิด เราขาดสิ่งใดจงเติมมันให้เต็มนะจ๊ะ

วันนี้พี่จะออนเอ็มเพื่อน้องยู้โดยเฉพาะนะ พี่รอนะคะ

*เก็บตัวและหัวใจ ให้คนในครอบครัวได้ชื่นชมให้ยาวนานที่สุดนะคะ"

สู้ๆๆนะคะ ยิ้มไว้จ๊ะ อ้อ กอดพ่อกอดแม่ ซื้อของกินของใช้ให้ท่านบ้างนะ (พ่อแม่จะดีใจจ๊ะ)
เรามีเพื่อนคนหนึ่ง เป็นเพื่อนสนิทเราที่สุดที่มหาวิทยาลัยเราชอบเค้ามากๆ แต่บางทีก็ดูว่าเค้าแอบเห็นแก่ตัวรึเปล่า เรารู้สึกผิดที่คิดแบบนั้น เรานัดกับเพื่อนให้มาเจอกันนห้องน้ำตอนสอบมาช่วยบอกบ้างว่าตอบอะไรมั้ง เราได้คะแนนน้องมากตอน midterm เลยขอให้เค้ามาเจอ แต่เค้าไม่มา แล้วบอกเราว่าเค้าก็ยังลลอกอยุ๋กำลังเหมาะเลย เลยมาไม่ได้ แววตาไม่สงสารเราเลย เราอึ้งมากที่มานออกมาจากเพื่อนสนิท ถึงแม้นจริงๆเราแอบชีสไว้ในห้องน้ำด้วย แต่เรายังไม่ออกไป เรารอจนกว่าจะถึงเวลานัดเพราะ เรากลัวเพื่อนมาแร้วไม่เจอ เราเลยเสียเวลามากกกก เราไม่ได้ทำข้อสอบessay เลยจน 1 ชั่วโมงสุดท้านเรานั้งรอเกือบชั่วโมงให้ถึงเวลานัด **เราทำข้อสอบเร็วง่ะ ตงอื่นเส็ดหมดแล้ว

พอมีแฟนเราก็เข้าใจแต่ดูเค้าไม่แคเราเลย มันอะไรกาน เรางง ตอนเลิกกับแฟนก็ชวนไปโน่นนี่ เรากับแฟนเลยไม่ค่อยได้จู๋จี๋กานเล้ย แต่เราก็ให้ความสำคัญกับทั้งคู่เลย ไปไหนเอาไป 2 คนเลย เรารุ้ว่าเอาแฟนไปไหนกับเพื่อนด้วยมานแปลกๆ แต่เค้าก็เข้ากันได้ดี เราทิ้งแฟนเราไม่ได้ เพราะ เมื่อก่อน เพื่อนเราคนนี่เค้าทิ้งเราไว้คนเดียวตลอดเวลามีแฟน แฟนเราเลยไปไหนมาไหนกับเราแทนเราจะได้ไม่เหงา จนทุกอย่างติดเป็นนิสัย และความเคยชินไป แล้วอยุ๋ๆ เพื่อนก็จะมาเอาเรากลับไปคงเป็นไปไม่ได้ แฟนเราเป็นทั้งเพื่อนทั้งแฟน เพื่อนเราก็เหมือนกัน ถึงตอนนี้เราก็ยังชอบเค้าเหมือนเดิม แต่ความสงสัยในตัวเพื่อนคนนี้ก็ยังไม่หายอยุ๋ดี เค้าทิ้ง้เราได้ แต่พอเวลาเราจะทิ้งเค้าบ้าง ดูเค้าก็เหงาๆ ต้องไปนอนกับเพื่อนคนอื่น อยุ๋คนเดียวทั้งคืนไม่ได้ มะก่อนเทิ้งเราอยุ๋หอคนเดียว นอนคนเดียว ทำไมเค้าไม่รุ้สึกอะไรบ้าง พักนี้เราก็เริ่มเข้ากันได้ดี แต่พอมีแฟนเพื่อนเราก็เปลี่ยนไปอีกแร้วว

ปวดหัวมากเลยค่ะ แต่สรุปก็คือเราใจอ่อนทุกทีเหมือนเค้าทำไปโดยไม่รุ้ตัวเลย น่าสงสารเหมือนกัน แต่เราเสียใจมากกว่าโกรธนะ เพราะเราเป็นคนที่แคเพื่อนมาก กลับหอหรือไม่กลับเราก็โปรไปบอก ส่วนเพื่อนเรานะ ไม่บอกสักคำ รอไปเหอะ รอไปจนรุ้สึกแย่ๆ ไม่เข้าใจชตาชีวิต เราไม่ชอบเลยที่ต้องมาเจอแบบนี้ เราแยกให้เพื่อนเราเป็นคนมีน้ำใจ เห็นใจคนมากกว่านี้ รุ้จักแสดงออกดีๆบ้าง ระวังคำพูดบ้าง ให้เราและคนรอบข้างรุ้สึกดี เพราะเค้าก็เป็นคนดีมากๆ คน 1 แต่เพียงแค่เห็นแก่ตัวไปบ้างรึป่าว หรือไม่ก็ตามใจตัวเองอย่างเดียว ไม่ทำอะไรเพื่อใคร นอกจากตัวเอง กะแฟน

#5 By (125.24.181.211) on 2009-05-25 14:37