I LOVE U ^V^

กลับมาแล้วค่า กลับมาจากเกาะนางยวน หลังจากไปเย้วๆ

อยู่สามวันกะที่บ้าน ฮิๆ

จะว่าสนุกก็สนุกนะ เพลิดเพลินไปกะธรรมชาติแสนสวย แต่

ก็มีเรื่องน่าโมโหเหมือนกัน

มามะ จะตั้งหลักเล่าแล้วนะ ฮิๆ

(ฮิๆได้งานแล้วนะคะ เย้วๆอย่าลืมแวะนานมีล่ะ งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ !!

30 มีนาคม ถึง 10 เมษายน)

วันแรก

ไปกันตอนกลางคืนค่า นั่งรถทัวร์กันไป นอนกันในรถนะ

แหละ ทรมานจริงๆแม่เจ้า

นอนไม่หลับ หนังที่ฉายก็ไม่หนุกเอาซะเลย ตอนจบตายกัน

ซะงั้น เหือ่ๆ ดีนะทีเอาเพลงใส่เอ็มพีโฟส์ไว้104เพลง เพลง

จีนทั้งน้านนน ฮ่าๆ ฟังกันให้ตายกันไปข้างเลย

นอนไม่หลับ ปวดหลังปวดเอง แง่วๆ

วันที่สอง

ในที่สุดหลังจากนั่งรถตั้งแต่สามทุ่มครึ่ง ก็ถ่อสังขารมาถึงท่า

เรือที่ชุมพรในเวลา ราวตีห้านอนคร่อกเอาแรงถึงเจ็ดโมง

นอนไม่หลับง่าเฝ้าของให้มามี้ด้วย

ถึงเวลาก็นั่งเรือไปจ้า เป็นเรือโดยสารแวะหลายๆเกาะ คราวนี้หนังที่ฉายสนุก

แล้วละ ฮาก๊ากทีเดียว แต่...ดูไม่จบเพราะเรือมันถึงซะก่อน

โอวว วิวสวยม๊ากกกท้องฟ้าปรอดโปร่ง น้ำสีฟ้า มองเห็น

ปลาหลากสีว่ายอยู่ในน้ำ ทางเข้าเป็นก้อนหิน มีสะพานพาด

ให้เดิน บรรยากาศชาวเลสุดๆ ชอบมากๆ

หิวกันมากๆไปซัดข้าวกลางวันตอน 11 โมง เฮ่อไม่มีไรให้กินเล้ยย

ยู้กินแต่ผัดผัก แหงบๆ กะมัสมั่นจริงๆมียำหอย แต่เห็นมีแต่

ผัก เลยไม่เอา คนอื่นเขาคว้าหอยไปกินกันหมดแล้ว

เเง่วๆเลยไม่เอาผักดีกว่า ซัดๆลงไปให้หายหิว

เกาะนางยวนนี้มีเกาะรวมๆทั้งหมด ราวสามเกาะ ชอบมากๆ

มีสันทรายสีขาวเชื่อมกันอยู่ โอ ประทับใจม๊ากๆ มีชาวญี่ปุ่น

มาจัดงานแต่งด้วยละ จัดดอกไม้ซะสวยเชียว

ฮาแม่มากๆ ไปถามเขาว่าจะจัดงานอะไร เขาก็บอกงานแต่ง

แม่ก็บอกอืม จัดสวยจริงๆ

เขาก็บอกจัดบ้างสิครับ เห่อๆแม่บอก อืมคิดดูก่อนนะไปไว้

จะหากิ๊กมาแต่งด้วย

เท่านั้นแหละฮาครืนเลย ลูกสาวกะพ่อฟังแล้วเหงื่อตก ง่าแม่จ๋า..

เดินจากทางเชือ่มระหว่างเกาะไปหาอาอี๊อีกคน ที่พักนี่แบบว่า ห่างกันกันคนละ

เกาะเลยอะค่ะ เหื่อๆ แถมอยู่บนเขาอีกตะหาก ทางซับซ้อน เง็งๆ พ่อยู้ชะเเวบไป

ลงน้ำก่อนซะแล้ว

ระหว่างรออาอีกคน อาอี๊เลยขวนไปเดินขึ้นเขาตรงจุดชมวิวกันก่อน ลงไปตั้ง

หลักกันข้างล่างสุด แล้วค่อยๆเดินขึ้นสะพานไม้ ไต่กระไดกันขึ้นไป ทางชักวน

เวียน ชันขึ้นเรื่อย โหย แม่เราแข็งแรงจริงๆ เรากะอี๊อีกสองคนตามหลังอยู่ข้าง

ล่าง แม่หรอ อยู่นู้นนนนแน่ะ

แม่บอกหมดแรงละซี่ยู้เลยบอก ฮึ ไม่หรอก แค่นี้ไม่ถึงครึ่งนึงของกำแพงเมือง

จีนสักหน่อย ว่าแล้วก็วิ่งแซงอาอี๊ขึ้นไป ฮิๆ แพ้มามี๊ได้ไงละเนะ

ในที่สุดก็ถึงบันได้ขั้นสุดท้าย แต่...ต้องปีนก้อนหิน เห็นตอน

แรกกะไม่ปีนและ เพราะใส่อีแตะกันมา แต่มองไปเห็นฝรั่งปีนกันขึ้นไปสองคน

แน่ะ แพ้ฝรั่งได้ไงอะ ปีนเท้าเปล่ากันเลย หึๆ ร้อนสิครับท่าน แต่ก็เกาะพื้นดี กระ

ดึ๊บๆกันขึ้นไปในที่สุดก็ถึง จริงๆมีให้ปีนไม่กี่ก้อนหรอก 55 แต่เหงื่อนี่ท่วมเลย

ขึ้นไปแม่ฮัลโหลๆใหญ่เลย ฮิๆ สอนเขาพูดคำว่า สวย อีกตะหาก แต่เขาออก

เสียงเป็น ซวย แป่ว-.-

แล้วเขาก็ขอให้ถ่ายรูปให้ เราก็นับ วัน ทรู ทรี แชะ อยากจะ

หัวเราะเสียงตัวเองมากเรย

สำเนียงไม่ไหวแล้ว 555 แล้วก็เลยถามว่าเขามาจากประเทศอะไร

ผู้หญิงคนเชร็ค ผู้ชายแคนาดา โอ คนละประเทศเลยแฮะ

แล้วเขาก็ถามกลับว่าเรามาจากกรุงเทพ ใช่มะ เยสค่ะ เยส ฮิๆ จบข่าว--

จากนั้นก็ไปเล่นน้ำค่ะ ลงไปนี่มีแต่หินอะค่ะ บาดเท้าอันแสนบอบบางของยู้ด้วย

ฮิๆ เห่อๆ บาดทุกคนแหละ เลยต้องลอยตัวเอา ออกไปได้สัก

พัก อาเตี๋ยตะโกนบอกอาอี๊อีกคนว่า มีปลิงนะ เท่านั้นแหละ

อาอี๊ว่ายสุดชีวิตกลับเข้าฝั่งเลย

อาเขาไม่ได้โม้ค่ะ มีจริงๆ เพียบเลย ปลิงที่ใส่เย็นตาโฟน่ะค่ะ มันไม่อันตราย

หรอก แต่อดเสียวไม่ได้ ยู้เลยลอยคอ

ตลอดไม่แตะพื้นแม้แต่น้อย มีหอยเม่นด้วยค่ะ เเหลมเฟี้ยว บรื๋อ

จากนั้นปะป๊าก็กลับมาจากการแอบว่ายน้ำออกทะเลไปไกลๆ

อืม ปะป๊าอะ ประจำเลย กะว่ายข้ามเกาะอีกแล้ว แม่บอกไม่

ใช่หนุ่มๆแล้วนะ ฮึ ป๊าก็แอบสารภาพจริงๆจะว่ายข้ามเกาะอะ

แหละ แต่....ไปเจอปลาปริศนามันไล่ชน สามเปรี้ยงแน่ะ

ตกใจสุดๆ มันคงหวงรักไม่ก็หวงลูก แน่เลย ป๊าตกใจสุดๆรีบ

ว่ายเข้าฝั่ง มันยังตามมาเป็นสิบเมตร โอ ดีนะ มันไม่กัดเข้าให้ เหอๆ

หลังจากน้นอาอี๊กะอาเตี๋ยอีกคนก็มา เขาพาไปลงอีกฝั่งนึง

อะโหคนละเรื่องเลย สุดยอดมากฝั่งนี้

ทรายนุ่ม ปลาเพียบ ว่ายมารุมใหญ่เลยค่ะ แต่ดันไม่มีขนมปัง เลยได้แต่ดูคนอื่น

เขาให้ แล้วปรากฎว่ามีปลาตัวแสบตัวนึงค่ะ ฮิๆ มันใจกล้ามาก เข้า

มาแงบ ตอดขาทุกคนเลย ยู้โดนไปสองจึ้ก แล้วมีการวนเวียน ยู้แอบแกล้งเตะ

ทรายใส่ นี่แน่ะ มันสู้ค่า เหื่อๆ รีบเผ่นเลย 55 แล้วมันก็วนไปเวียนมา ทุกคนเห็น

แล้วจำมันได้แม่น ฮิๆ

พอดีฝรั่งคนเดิมค่ะ เขาก็มาตรงนี้เหมือนกัน เขาก็ยิ้มๆ แล้ว

โยนหนมปังมาทางเรา ปลาก็มารุมๆอยู่ใกล้ๆ โอว สวยม๊ากๆ

แถมแบ่งหนมปังให้หน่อยนึง ปลามารุมกันใหญ่ แอบจับมันด้วย ฮิๆสีสวยมาก

โดยเฉพาะปลานกแก้ว ปลาหวี ตามข้อมูลอาเรา ฮิๆ

เราเลยบอกฝรั่ง หวีฟิชๆ ฮิๆ กะ แพรอทฟิส ฮ่าๆใช่เป่าไม่รุ้อะ ปลานกแก้วคิกๆ

ที่เรียกปลานกแก้วเพราะมันมีสีบนตัวหลากสี ฮิๆ เขาก็พอ

เข้าใจนะกะภาษาอังกฤษ มั่วๆของยู้ คิกๆ

ตกเย็นเพลียมาก นอนตั้งแต่เปาบุ้นจิ้นยังไม่จบ 55

วันที่สาม

เช้ามาปรากฎว่ามีคนท้องเสียไปสามราย พี่สาวญาติกัน

อาการหนักสุด โอ คาดว่าเป็นเพราะหอยในยำค่ะ จากที่ถามคนอื่นๆมา โชคดีที่

ยู้ไม่ซัดไป ขนาดปะป๊ายังเป็น

จากนั้นก็เลยไปดำน้ำดูปะการังกันไม่กี่คน สนุกดี ปลาน่ารัก

มากก ปะการังก็สีสันสวยดีค่ะ ธรรมชาติเมืองไทยยังสมบูรณ์อยู่ แต่ในใจก็คิด

เหมือนกันว่า แล้วมันจะอยูอีกนานแค่ไหนนะ ในเมื่อ...ที่ๆเรือเรามันที่ๆสอง

ดีนะ ที่เราไม่ลงอะ อาอี๊เขาชี้ๆ เอนั่นมันกระดาษอะไรอะตก

จากเรือ เง็งๆ จากนั้น.....ก้อนเหลืองๆก็ลอยมา แล้วตามมา

ด้วยเสียงเปิดประตูเดินออกมาจากส้วมของคนบนเรือ เห

วอๆๆๆๆๆ ข้างๆกันในน้ำก็คนกะลังว่ายน่ะสิคะ ตรงนั้นมัน

ทางขึ้นลงน้ำพอดี เหอๆๆ ปล่อยลงกันแบบนี้เลย แถวนั้นก็มี

ชาวประมง แอบเหล่ๆสาวๆใส่ชุดว่ายน้ำเพียบเห่อๆ กลิ่น

น้ำมันเหม็นมาก คราบน้ำมันจากเรือลอยเกลื่อน

แล้วก็...การให้อาหารปลามันก็ไม่ผิดหรอกค่ะ แต่เล่นโยน

ข้าวลงไปทั้งกล่อง ตามด้วยไข่ดาว และสารพัด บางคนโยน

ทิชชู่ลงไปซะงั้น จะโยนทำแป๊ะไรฟะ ปลาไม่กิน

พอหยุดโยน อืมม น้ำมันลอยเกลือนเลย เหวอ-- เห็นแล้ว

เศร้าใจจริงๆ

พอเรือออก อาเราเมาเรือเพราะมนจอดนานค่ะ กลุ่มข้างๆ

เขาเอามะขามมาเป็นถุงเลยไปขอเขา ฮิๆ คนไม่เมาเลยได้

กินด้วย อร่อยค่ะ หวานเชียว ฮิๆ

เราฮากลุ่มนั้นมากเลยอะ พอดีเรือที่จอดข้างๆเป็นพวกฝรั่ง

เขายื่นมะขามให้ฝรั่งกิน ฮิๆ

แล้วชี้ๆมะขามๆ อร่อยๆไรงี้ ฮ่าๆฝรั่งก็กินนะ บ๊ายบายด้วย

เรืออีกลำนึง มีเด็กฝรั่งคนนึงปีนออกไปจากดาดฟ้าเรือแล้ว

โดด ตูมลงไป ตกใจกันทั้งเรือเลย ว่าเป็นไรเปล่า แต่....เด็ก

มันปีนขึ้นมาโดดใหม่คะ พอดีพอ่เป็นนักดำน้ำ เหอๆ

เก่งมากๆๆๆๆๆ โอ

กลับถึงที่พักพี่สาวญาติกันก็ยังเดี้ยงๆอยู่ หมดหนุกกันเลย

น่าสงสารง่า

ส่วนงานแต่งที่คนญี่ปุ่นแต่งเราเห็นไกลๆ สวยดี พอจัดเสร็จ

ดอกกุหลาบเต็มเลย ฮิๆ

เส้นทางโรยด้วยกลีบกุหลาบไปถ่ายรูปกันใหญ คิกๆ

ซัดข้าวเย็นกันด้วยความหิว กินเสร็จนั่งกังวล เมือไรจะคน

โทรมาบอกสักที ว่าได้งานรึเปล่าวะ รอมาหลายวันแล้ว

ปลงๆด้วย แล้วหลับคร่อกไปอีกแล้ว

วันที่สี่ ตื่นตีห้า อ้าวอาอี๊ที่พักด้วยกันท้องเสีย กระทันหัน

เลยต้องฝ่าความมืดไปหาอาอี๊อีกคนที่อยู่คนละเกาะ ไปเอา

ยากับแม่สองคน

แล้วพอดีก่อนออกเราเปิดทีวีมันเล่าเรื่องผี ฮิๆ แม่บอก โห่

จะออกไปมืดๆแล้วยังจะดูเรื่องผีอีก ฮิๆ

ออกไปมันมืดจริงๆ มืดตื๊อเลย สันทรายตรงกลางมันไม่มีไฟ

อยู่แล้ว มีไฟแต่บนเกาะ แม่ลูกสองคนเดินตามเส้นทางสาย

ที่โรยด้วยกลีบกุหลาบไป ฮิๆ เอายาเสร็จ วิ่งจี๋กลับห้องกัน

เลยค่ะ ฮาาๆ

ไอ้เรื่องอาหารเป็นพิษนี่ ...ก็อาหารโรงแรมอะแหละคนเดี้ยงไปครึ่งรีสอร์ท เจ้า

ยังทำท่าไม่รู้ร้อนรู้หนาว ยาก็ไม่มี

ญาติเราฝากซื้อยาจากคนเรือ พี่แกยังอุตส่ามาขอไปแผง

นึง เห่อๆ ใครไปนางยวนก็เอามาม่าไปต้มกินแทน ยัง

ปลอดภัยกว่าอีก เราว่า--

เรือออก10โมงแน่ะ ตอนเช้าเลยไปถ่ายรูปแชะๆกันใหญ่ ที่

แชะๆนี่กล้องอี๊เรานะ 55

แบบว่าบ้านเราลืมเอากล้องไป ปรากฎว่ากลอ้งอี๊เราเต็มไป

ด้วยรูปเราแทน เหๆ

ตอนกลับนี้นั่งเรือ ต่อรถ นั่งรถทัวร์ตั้งแต่บ่ายครึ่ง กว่าจะถ่อ

สังขารมาถึงกรุงเทพแทบตาย

เส้นทางโรยด้วยกลีบกุหลาบค่ะ ฮิๆ